Ondanks dat een ziekbed en overlijden zo moeilijk is,
is het toch goed te zien hoe er afscheid kan worden genomen.

Ja, ook heb heb gekeken en moet zeggen dat het bij mij een heleboel emoties heeft losgemaakt.
Zoals Peter eruit zag, de trouwring, het bidden en nog meer van die dingen.
Het resultaat was dat ik de hele nacht niet heb kunnen slapen, alles kwam weer naar boven, maar nu gaat het gelukkig weer een stuk beter.

We zitten hier met een brok emotie.
Vooral omdat het zo herkenbaar is...

Al met al heel emotioneel maar toch heel sereen.
Peter is voor ons nog steeds een kanjer, want hij heeft zijn doel bereikt met dit programma.
En wat een prachtige kinderen hebben jullie, jullie waren allemaal zo sterk en zo dapper.
Als er iemand een sterretje is dan is het Peter wel.

Tot ziens en veel geluk.

Mijn partner vind het niet goed dat ik er naar kijk omdat ik daarna nogal overstuur ben.
Maar ik word er toch naar toe getrokken om te kijken.
Vooral over hoe jullie er mee omgaan.
Maar wat een verdriet he?

Het feit dat jullie in die moeilijke tijd toch nog een televisiecamera hebben toegelaten is tekenend.

Er sprak zoveel liefde uit van jullie gezin waardoor het een programma was met een boodschap.

Het zal voor jullie best wel weer zwaar geweest zijn,
maar ik weet zeker dat Peter met jullie meegekeken heeft en dat hij trots is op jullie.
We hebben er weer een prachtige Ster aan de hemel bij.

Wat me het meeste opviel was de warmte en liefde in jullie gezin en de enorme kanjers van kinderen. Wat een ontzettend fijn stel is dat. Ze konden goed vertellen hoe het er bij jullie aan toeging en konden precies aangeven met de juiste woorden hoe zij zich voelden.

Ik kan voorlopig niet slapen en kijk alleen maar naar buiten, naar de sterren en mijn gedachten zijn nog steeds bij jullie.
Ik zie nog steeds de beelden en staar voor me uit ...........

Een ster zal voor mij nooit meer zomaar een ster zijn.

Ik wist niet dat televisie zoveel liefde, verdriet, saamhorigheid en kracht kon uitstralen.

Wat een prachtig tv-programma hebben jullie gemaakt, zo vol liefde en warmte.
En wat een daadkracht straalde Peter nog uit, terwijl hij zo ziek was en het dan ook nog fijn vinden iedereen om zich heen te willen, heel  bijzonder. heel emotioneel en zo heel anders dan veel andere programma's.
Deze documentaire is niet alleen een herinnering aan het afscheid van Peter maar een standbeeld voor  jullie hele gezin.

Met veel herkenning, huivering, maar ook met een heel bepaald soort vrede heb ik gekeken naar de documentaire over Peter en jullie afscheid samen.
Herkenning: zo was hij, zo heb ik jullie meegemaakt.
Huivering: de verscheurdheid van het lijden en het afscheid.
Vrede: wat heeft hij het goed gedaan en wat zijn jullie sterk geweest.
Het is al met al een kostbaar document van hoe Peter in jullie hart verderleeft.

Ik vond de afscheidsdienst al zo speciaal en nu is die nog waardevoller geworden voor mij...

Ik wens jou en je gezin deze dagen Gods Nabijheid toe ook door de mensen om jullie heen.
Verder alle liefs of zoals de Indianen zeiden:
Dat het pad zich voor je zal ontvouwen
Dat je de wind altijd in de rug zult hebben
Dat de zon warm in je gezicht zal schijnen
Dat de regen op je land zal neerdalen
Dat het Vuur in je huis nooit zal doven
Dat de Barmhartige je in Zijn beschermende
hand zal houden
Totdat jullie elkaar weerzien

Wat een ontroerende sterren zijn jullie!

Toen Peter zei: "ik word een sterretje" liepen de tranen over mijn wangen en nog steeds.

Het progamma is net afgelopen,ik zit hier nog met tranen in m'n ogen, wat vreselijk emotioneel, maar ook goed om het eens te zien.
Hoe snel het allemaal kan gaan...

We willen jullie bedanken voor deze open en eerlijke ervaring. Peter is absoluut de helderste ster aan de hemel.

Ik heb met ontroering en medeleven zitten kijken en wil jullie allen graag een hart onder de riem steken.
Mijn bewondering voor hoe jullie met elkaar en met het verdriet omgaan.
Graag wil ik jullie deze tekst uit de psalmen meegeven
psalm 139:5 en 6
U omgeeft mij van achteren en van voren, U legt Uw hand op mij. Het begrijpen is mij te wonderbaar, te verheven ik kan er niet bij.

Wij waren erg onder de indruk en leefden geheel mee.
Vooral wat een van je dochters vertelde : "Veel mensen krijgen niet eens de gelegenheid om afscheid te nemen".
Dit is iets heel moois om als herinnering vast te houden.

Ze zeggen dat 't wel overgaat
en dat de zon achter de wolken schijnt.
Ik druk een kus op alles wat je achterlaat
de kleren waaruit je geur verdwijnt

Ik ga zitten in jou stoel, niemand die het ziet
Vind je het niet gek dat ik tegen je praat
je alles vertel over mijn verdriet?
Ze zeggen dat 't wel overgaat.

Troost gaf je me en verdriet, lekker dubbel he!
Maar ik denk dat je het begrijpt.
Ik wil jou veel sterkte wensen en da's geen cliche.

Ik vond het ook heel mooi van jullie dat jullie je trouwring opnieuw lieten maken om opnieuw te trouwen samen.

Ik zag Peter en ik zag mijn man.
Ik zag jullie en ik zag ons.
Maar wat me zelf zeer bijgebleven is en zal blijven uit deze periode is de enorme diepgang van alles.
Van emoties, van liefde, van ....nou ja je kent dat, jullie kenden dat ook hoorde ik.
Trouwens dat gevoel heb ik nog steeds.
Doodgaan zal ik nooit meer iets moeilijks vinden voor mezelf.

We hebben halverwege de uitzending de tv uitgezet, overmand door emoties.
De video hadden we mee laten lopen en vanavond heb ik het laatste stuk gezien, ook nu weer met tranen in de ogen.
Annette, zoals jullie met het ziekteverloop van Peter zijn omgegaan, jij en jullie kinderen dat is iets waar jullie trots op kunnen zijn.
De beelden zullen bij heel veel mensen emoties hebben losgemaakt, net zoals dat bij ons is gebeurd, maar het heeft ook getoond dat een liefdevolle verzorging thuis in veel gevallen mogelijk is, thuis in een vertrouwde omgeving, waarin mensen zich ondanks alles veilig en geborgen kunnnen voelen.
Annette, jullie hebben het goed gedaan, samen met de dappere kinderen.

Wat een bijzondere man is hij geweest, wat zullen jullie hem vreselijk missen, en wat waren wij onder de indruk van jullie (ja, van allemaal!) manier van omgaan met zijn ziekte.
We zeiden tegen elkaar:"daar kunnen we nog wat van leren!".
Het was erg indrukwekkend allemaal, maar hij heeft bereikt wat hij wilde: uitdragen naar anderen toe over hoe je met zo'n ziekte om kunt gaan.

kijk s'avonds naar de sterren en dan zal hij daar blinkend staan en zeggen. jongens ga door. doen wij ook. heel veel sterkte en kracht voor de toekomst.

De woorden van Peter: "Ga niet alleen in een hoekje zitten", waren zo heel eenvoudig, maar wat hij en jullie allemaal uitdroegen was de enorme diepgang van die simpele woorden.
Hier is Peter, het lichaam aftakelend, zeer aanwezig in het midden van de kamer.
Het lichaam kan het nauwelijks meer opbrengen, maar de geest blijft uitreiken, blijft contact houden,
blijft in communicatie zelfs om het allermoeilijkste deel (als ik er niet meer ben) onder ogen te zien en te delen.....het sprak meer dan woorden ooit kunnen zeggen. Wat een bijzonder persoon, een bijzonder stel samen,
een bijzonder gezin om, zo'n belangrijke boodschap te kunnen en willen uitdragen naar de hele wereld.

Wij hebben bewondering voor de wijze waarop jullie met elkaar zo bewust afscheid van Peter hebben genomen.
Peter, die m.i. iemand was, die de kunst verstond zichzelf altijd weg te cijferen voor anderen.
Een zeer mooie eigenschap. Wij denken dan ook dat Peter bij leven al een ster was.

Het lege gevoel dat jullie hebben kan niemand van je weg nemen, maar we denken aan jullie .
We proberen in ieder geval om elke dag van elkaar als gezin te genieten, ook als het moeilijk is, want dat is wat wij in ieder geval van deze uitzending hebben meegekregen.